जसरी मुस्कान आयो अधरमा ठोकियो त्यसरी निधार आयो पत्थरमा ठोकियो समृद्धि यसरी चम्कियो कि यो देशमा उज्यालो फर्कियो गाउँ घरमा...

को के जाणन्छ याँ कै कतनी लरी छ खाली गजब छ भण्यानकी कछरी छ जे धेक्दा हुन जे तक्दा हुन...

के कुरा गर्नु ऊसँग जे थियो मस्त थियो आफ्नै थियो निजि थियो प्रशस्त थियो लुकाउनु पर्ने छुपाउनु पर्ने केही थिएन...

घरदेश परदेश खेतबारी जस्तै लाग्छ घर खुसी राख्ने भकारी जस्तै लाग्छ खुसी सम्झेर मात्रै पनि खुसी हुन्छु म मेरो खुसी...

युवाहरू आफ्नै सपना डढाएको देख्छु शासक मस्त सत्तामा बहुलाएको देख्छु बौलाहाले केही जिम्मेवारी लिनु पर्दैन मञ्च खोज्दै हिडेको बर्बराएको देख्छु...

आधुनिकता विस्तारै गाउँ-घर पस्यो आदिम सभ्यताको मनमा डर पस्यो सब भाषा संस्कृति सभ्यता मासियो दलाल मार्फत देश-भित्र डलर पस्यो विकास...

असललाई खराब खराबलाई असल भने हुन्छ सुनलाई पित्तल अझ रक्सीलाई जल भने हुन्छ यो मेरो देश हो मैले नै मेरो...

न नदी फेरियो न त नदीको बगर फेरियो न मेरो गाउँ फेरियो न तिम्रो सहर फेरियो उहीँ यात्रा जारी छ;...

तिमी आउने बाटो भनी फूल छरी रहे गुराँसले पनि तिम्लाई स्वागत गरी रहे तिमी आकास चुम्न खोज्ने सधैं किन आकासबाट...

यसै यसैगरी बितेछ समय न उमङ्ग छ न छ कुनै भय कतै अल्झियो कतै तैरियो न त जिन्दगीले लियो लय...