आईजीपी कार्कीलाई खुलापत्र

आदरणीय दानबहादुर कार्की ज्यू,
नमस्कार। ३३औँ महानिरीक्षक, नेपाल प्रहरी !

देश अहिले एक अजीव शून्यताको मोडबाट बगिरहेको नदीजस्तै छ—कहिले उग्र, कहिले अवरुद्ध, कहिले मधुर। त्यही नदीको किनारमा प्रहरी संस्था कहिले पर्खाल, कहिले पुल, कहिले बाटो, कहिले बाटोको अन्तिम आशा बनेर उभिएको देखिन्छ। यस्तै संवेदनशील र अनिश्चित यात्राकै बीच तपाईँले प्रहरी नेतृत्व सम्हाल्नुभएको खबरले नागरिकको मनमा नयाँ सूर्योदयका किरणझैँ आशा जगाएको छ।

यसै उज्यालोका साथ हार्दिक बधाई अर्पण गर्न चाहन्छु र देशको धड्कनमा उठेका केही शब्दहरू यस पत्रमार्फत पस्किन चाहन्छु। देशले फेरि एउटा आन्दोलन देख्यो—जेनजी आन्दोलन।

सडकमा उभिएका युवाहरूको आँखामा आशा थियो, स्वरमा असन्तोषको धुन, कहिले अलमल, कहिले साहस, कहिले रोष। ती आवाजहरूमा देशको भविष्यको स्पन्दन थियो। तर त्यसैबीच प्रहरीका जवानहरूको अनुहारमा अनगिन्ती थकान थिए—कर्तव्य र आलोचनाको दुई धारबीच फसिएको मौनता।

आईजीसाप,

जेनजी आन्दोलनले उजागर गरेका सामाजिक असन्तोष, युवाहरूको पीडा र अपेक्षा, राजनीतिक अस्थिरता, आर्थिक कष्ट, आमनागरिकको चिढचिढोपन—यी सबै प्रहरीले चुनौतीका रूपमा मात्र होइन, शिक्षाका रूपमा पनि लिनुपर्ने अवस्था सिर्जना भएको छ। राज्य र नागरिकबीचको सम्बन्ध कार्यान्वयन गर्ने अन्तिम संयन्त्र प्रहरी भएकाले तनाव र अविश्वासको पहिलो प्रहार सधैं प्रहरीमै पर्ने गरेको छ।

यही परिस्थितिले प्रहरीले अझ संवेदनशील, परिष्कृत र आधुनिक सोचसहित अघि बढ्नुपर्ने आवश्यकता थप प्रस्ट बनाएको छ।

मनोबल कमजोर संस्थाले सुधारको सपना देख्न सक्दैन; मनोबल उठेको संस्थाले भने राष्ट्रलाई स्थिरता, विश्वास र सुरक्षाको न्यानो महसुस गराउन सक्छ।

देश अहिले संवेदनशील मोडमा छ। जेनजी आन्दोलन, पछिल्ला जनआन्दोलन, सडक प्रदर्शनहरू, आकस्मिक घटनाहरू र ती घटनापछिका प्रतिक्रियाहरूले सुरक्षा क्षेत्रमा ठूलो मनोवैज्ञानिक र कार्यगत प्रभाव पारेका छन्।

भिड व्यवस्थापनका चुनौती, सामाजिक सञ्जालमार्फत सन्देशको तीव्र प्रसार, त्यसले बनाएको सार्वजनिक धारणा—यी सबैले प्रहरीका हरेक तहमा मनोबललाई असर पारेको छ।

कहिलेकाहीँ अनावश्यक दोषारोपण, वास्तविकताभन्दा बढी आलोचना, र सीमित क्षमताभन्दा अत्यधिक अपेक्षाले संगठनभित्र निराशा पस्ने अवस्थासमेत देखिन्छ।

सुरक्षा निकायको मनोबल कमजोर हुनु भनेको संगठनको कमजोरी मात्र होइन—राष्ट्रकै सुरक्षा संरचनामा दरार पर्नु हो। त्यसैले अहिले चाहिएको छ—प्रहरीलाई सुरक्षित, गौरवपूर्ण र आत्मविश्वासी बनाउने नेतृत्व। त्यो नेतृत्व अब तपाईँका काँधमा छ।

आन्दोलनका दिनहरूमा प्रहरीले देखेका दृश्यहरू भिड मात्र थिएनन्—त्यो आक्रोशको बहाव थियो, थिचिएका मनहरूको आवाज थियो। यस्ता क्षणमा प्रहरीको मनोबल चिरिँदा त्यो चिरा संस्थामै सीमित हुँदैन; राष्ट्रकै मेरुदण्डमा कम्पन पैदा हुन्छ।

तर नेतृत्व त्यही हो जसले अँध्यारोलाई चिरेर हात समातेर उभ्याउने, हतारिएको धड्कनलाई स्थिर पारिदिने, भत्किँदै गरेको मनोबललाई पुनः गौरवको शिखरमा पुर्‍याउने अदृश्य शक्ति बोकेको हुन्छ। आज त्यो शक्ति तपाईँलाई सुम्पिएको छ, आईजीपी ज्यू।

जनताको आवाजलाई शत्रुको रूपमा होइन, नयाँ पुस्ताको चेतनाको छालको रूपमा बुझ्ने बेला आएको छ। प्रहरी र जनता किन दुईवटा बगर जस्तै छुट्टिनुपर्ने?
प्रहरी जनताकै सन्तान हुन्; जनता प्रहरीको सुरक्षाको धड्कन।

आन्दोलनको धुलो हटेपछि मनमा बाँकी रहने चोट, अविश्वास र निराशाका धब्बाहरू हटाउन नेतृत्वको वर्षा आवश्यक छ—यस्तै वर्षा जसले धर्ती सफा गर्छ, नयाँ हरियाली जन्माउँछ, आकाश फेरि नीलो बनाउँछ।

संगठनभित्रको मनोबल उठाउनु भनेको आदेश दिने कुरा मात्र होइन—यो एउटा गहिरो स्पर्श हो। सडकमा उभिने जवानको आँखामा आश्वासनको चमक ल्याउनु, थकित मनमा गर्वको हावा भर्नु, संगठनका सबै तहमा न्याय, पारदर्शिता र सम्मानको अनुभूति बसाल्नु नै सुधारको वास्तविक आरम्भ हो।

आजको नेपाल पहाडका ओझेलमा हराएको शान्ति खोजिरहेको छ, सहरका गल्लीमा आत्मविश्वास खोजिरहेको छ, डिजिटल भ्रमले छाएको सत्यबीच स्पष्टता खोजिरहेको छ।

अपराधका स्वरूप बदलिँदै छन्, सामाजिक पीडा गहिरिँदै छ, नागरिकका प्रश्नहरू बढ्दै छन्। यस्ता समयमा प्रहरी कमजोर भयो भने देश कसलाई अडेसो लगाउने?

यसैले, आईजीपीसाप,

तपाईँले सम्हालेको नेतृत्व केवल पद होइन—यो एउटा गहिरो जिम्मेवारी हो। यदि तपाईँले सङ्कटले धुम्मिएको मनोबललाई उज्यालोमा ल्याउन सक्नु भयो भने, तपाईँले संगठन मात्र होइन—राष्ट्रको भरोसा पुनः निर्माण गर्न सक्नुहुनेछ।

देशले तपाईँसँग आशा राखेको छ—एक यस्तो प्रहरी संगठनको, जो निष्पक्ष हो, पारदर्शी हो, जनतामैत्री हो, र आधुनिक चुनौतीसँग जुध्न सक्षम हो। प्रहरीको अनुहार हेर्दा डर होइन—न्यानोपन झल्कियोस्। हातमा हतियार मात्र होइन—न्यायको प्रकाश पनि चम्कियोस्।

अन्त्यमा,
तपाईँको नेतृत्वले प्रहरीलाई फेरि शान, सम्मान र विश्वासको उज्यालोमा उभ्याओस् भन्ने हार्दिक कामना।
कमजोर मनोबलका चिराहरूमा तपाईँको नेतृत्वले मलम लगाओस् र उजाडिएको भरोसाको धरातलमा फेरि हरियाली उम्रियोस्—यही शुभेच्छा।

कैलाश चन्द्र गिरी
महेन्द्रनगर, कञ्चनपुर