बैतडीको सितल हावा ऊसोई ठन्नपानी,
आसु बगाई बाच्नु परने कस्तो जिन्दगानी ।।
गरीब छोराको जुनि धन छ कमाउनु,
मनत थियो मलाइ पनि घरैमा रमाउनु ।।
घरत मेरो बैतडी हो आफ्नो ठाउँ प्यारो,
ग्वाललेकको ठन्न पानी आफना ठाउको न्यारो ।।
बाचेको छु जस्या तस्या मनका कुरा लुकाइ,
धन्ने हो साउ का रिन यो परानि सुकाइ ।।
जीवन बित्यो थापाइन परदेश डुलेर,
धन्ने हो बिछोका धन घरबार भुलेर ।।
बग्दै रन्छे महाकाली छल्कि रन्ना छाल,
नैहुनो मनका जसो काछै माया जाल ।।
हाडमासु माटाका भर दुई दिनका झल्का।।
मनले सोचेको केन हुनो करमका फल खा।।
✍️ करन नेपाली









Discussion about this post