“लेखक तथा रचनाकार उमेश साउद (दीपक) मनका भावहरू यसरी व्यक्त गर्नु हुन्छ ।”
पश्चिम सेती बाध बाध्याको भेरी केलाई सुकि,
रोज्यो फूल अर्कैले टिप्यो फुल्लै कन बुकि ।।
डाली डाली डुल्न्या चडी कै पातल लुकि,
पुनिउकी उज्याली जून औसि रात् भै मुखी ।।
साइमाया सुनौली कोल मेरा लाई हतकडि,
मेरा लाया फुलबारी मा कैकी भै मनपडी ।।
मध्ये रात दिन दोफरी सुइना मा आउनी छै,
पुषका झुल्क्या घाम जसो झल्कना लाउनी छै ।।
मन्को पाप मेटिन्या नाइ कासी झाइ नायाले,
क्या मन भरेलो सोची सुइना मा आयाले ।।
तिर्खा लागि घाँटी सुकि का बग्छै कर्नाली,
फूल सुकन्ना पानी हालेइ बगैंचा का माली ।।
घनघस्या उकालो ठुलो पहिरो ठुलो भासु,
लाइपिर्ता पराइका भाग मेरा आखा आँसु ।।
मेरो माया तेरि कोल तेरो अन्तै मन,
झान्या बेला निर्गुनिले भणेइन बस् पन ।।
जुन छदाइ अनारी रात घाम छदाइकी जाडी,
क्या भणी पिरता लगाई क्या सोचेर छाडी ।।
मन मेरो उदास हुन्छ नरो न्याउली चडी,
कैले दियो चोखो माया मेरा भन्दा बढी ।।
न रयो हृदय चोखो न मनमा सान्ति,
सातै जुनि सङै जिउनी कसा कसम खान्थी ।।
न्याउली चडी डाको लाउनी रनबन रोल है,
एक खुट्को बाणुली लाइदे पराइका कोल है ।।
बाउ हाण्णाकी पखेटा नाइ नहान् काली छल्का,
बिर्सनु मुस्किल भैग्यो तेरा गैला झल्का ।।
साउनकी अनारी रात मेरा बस्न्या देश ,
कैलै कैलै झल्को दिएइ जुनकीडि का भेष ।।
कसेरी हो मन बुझाउनु झल्झली लयाले,
बिर्सन्या औसधि दिएइ तोइ शीत भयाले ।।
रचना : उमेश साउद (दिपक)
पञ्चेश्वर गाउँपालिका डुङरी, बैतडी









Discussion about this post