मुइ कभै नाइ कनौं
आखानि है आसुँ कभै नाइ झड्डा
तिखा कर्कसा रेतिना शब्द त
मेरा साहस हुन मेरा परान हुन्
जिन्दगीले दिया तिता चोट रे घाः
यिन सपै मेरा साथी हुन् सङ्ङी हुन्
ईज्याले नौ मैना पेटमुनि बोक्यो
मन्दिनु त अफून नाँइ हुने भुण्या
और कैलाइ अविश्वास गरौ
घर बठै लेइबरे वनसम्मका
अनेक सास्ती रे ठक्कर
मुटु कल्जो मान्या सपै
यो भयाको भैणार
कैलाई छ छि:छि गद्दु
कतिन् ना तिखा वचन रे
कतिन् ना रुखा वचन
कति आनन्द लागन्छ
सुण्यारे हार्-याले
तैले झिक चुनौतिको
सामना गर्या
साहस मिलन्छ भुण्यो
भौं बनि अग्गास पुज्या लै
घरो चुलो न बल्या लै
मनो भँणार त रितिको नाँइ
रित्ताइ खुट्टानले लै
गन्तव्य पुज्जु सकिन्छ पौ हुन् पण्या
संसार जित्तु सकिन्छ
अपमानै सपहै ठुलो ईज्जत हो
क्या कि अपमान गद्द्या मान्सो को कि दोष
जो सःन्छ उइहो अपराधी
निउड्डु सिक्कु पडन्छ
दोस्मनै भयालै
कभै निउड्याले
मुर्खलाइ लै पाठ दिन सकिन्छ
बलिरया एक बत्ती बठेइ
हजार हजार बत्ती
बाल्लु सकिन्छ भुण्या!
कन्जुस्याँइ गद्दु क्याकि हो।
कन्जुस्याँइ गद्दु कै कि हो।।
– रन्जना लम्साल थापा









Discussion about this post